Sinterklaas-avond, het zit er weer op. Hoewel Siem als acht-jarige voor het eerst was ingewijd in het geheim van Sinterklaas, vond hij het toch nog erg indrukwekkend dat Sinterklaas belde op zijn vaders’ mobiel om te vertellen waar we de cadeautjes dit jaar konden vinden.
Voor mijzelf is het hoogtepunt van Sinterklaas het schrijven van het gedicht. Al 20 jaar lang krijgt mijn schoonmoeder een jaaroverzicht op rijm. Mijn eigen moeder werd dit jaar getrakteerd op ‘het verhaal van de trekvogel en de huismus’, een huwelijkssche(r)ts van mijn ouders.
Siem kreeg het briljante verhaal van Dr. Seuss over de Grinch in de Nederlandse vertaling van Bette Westera. Mijn favoriete kinderboek was ‘Groene Eieren met ham’ van Dr. Seuss. Ik denk dat ik toen al verslingerd ben geraakt aan rijmen en dichten. Vanmiddag keek Siem de film over de grinch met Jim Carrey voor de zoveelste keer. Maar da’s niet erg want dan mag ik vanavond weer lekker de Gniep voorlezen..
Hij hield niet van snoep en van koek en van gember.
Hij haatte de kerst en hij haatte december.
Hoezo? Geen idee. Zat zijn hoofd ergens scheef?
Of zaten zijn schoenen te strak om zijn wreef?
Misschien had hij krampjes, misschien had hij pijn,
misschien was zijn hart een paar maten te klein.