Leestijd

Regenachtige corona-dagen. Siem tekent Sint-stripverhalen. Marien rommelt in z’n tuin. En ik lees.

Deze week las ik ‘het oude Land’ van de Dörte Hansen, een bestseller in Duitsland. De Volkskrant waardeert het boek met vijf sterren en noemt het een “Met veel empathie geschreven plattelandsroman”.

Het verhaal speelt zich inderdaad grotendeels op het platteland nabij Hamburg: de voormalige DDR. Vera kwam ooit als 5-jarig meisje als Oost Pruisische vluchteling terecht op een oude hoeve met haar moeder, uitgeput en vol luizen. Ze belandt in een norse omgeving: “Alsof iedereen maar een kleine voorraad woorden had waarmee je het tot aan je dood moest doen.”

Ze is altijd een buitenbeentje gebleven binnen de dorpsgemeenschap, maar bleef op de boerderij. Ook toen haar moeder er met een architect vandoor ging naar de stad, en haar achterliet bij de oude Karl. Vera wordt tandarts in het dorp. Jaren later staan er weer twee vluchtelingen op haar erf: haar nicht Anne met haar zoontje uit Hamburg. Ze biedt hen onderdak, en samen gaan ze de oude hoeve renoveren.

Het boek is boeiend en ontroerend. Het gaat over het stadsleven tegenover het platteland, over vluchtelingen en de zoektocht naar een thuis.